10/9/07

ΕΠΙΣΤΟΛΗ 20-6-07

20/06/2007

Προς: τον Υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κύριο Δ. Αβραμόπουλο

Κοιν.: στην Ειδική Γραμματέα Ψυχικής Υγείας & Κοινωνικής Ένταξης κυρία Μ. Τροχάνη

ΘΕΜΑ: Ζητήματα για την λειτουργία των μονάδων ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης

Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,

με την παρούσα επιστολή θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι οι Φορείς μέλη του Δικτύου και οι εργαζόμενοι, δέχτηκάν με μεγάλη ανακούφιση την χτεσινή σας ανακοίνωση για την πλήρη κάλυψη των δαπανών Ψυχικής Υγείας για το έτος 2007 καθώς και για τα προηγούμενα έτη.

Η εξέλιξη αυτή πραγματικά αποτελεί μια έμπρακτη απόδειξη ότι η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση συνεχίζεται στην Χώρα μας και σε συνδυασμό με την παροχή αδειών λειτουργίας, την θεσμοθέτηση του Κοινωνικού Κεφαλαίου Κοινωνικής και Ανθρωπιστικής Αντίληψης και την προώθηση των διαδικασιών για τα Νοσήλια αποδεικνύει ότι ουσιαστικά προσπαθείτε να επιλύσετε τα προβλήματα χωρίς όμως οι παρεμβάσεις αυτές να αποτελούν και την ολική επίλυση τους αφού συνοδεύονται από ένα ασαφές χρονοδιάγραμμα και πλαίσιο εφαρμογής.

Το Δίκτυο μελέτησε προσεκτικά όλα τα σχετικά ζητήματα και θα ήθελε να σας κοινοποιήσει κάποιους προβληματισμούς και κάποιες τοποθετήσεις σχετικά με την εφαρμογή των παραπάνω:

· Μετά από επαφές με τα ασφαλιστικά ταμία ενημερωθήκαμε για την έλλειψη πλαισίου εφαρμογής των προβλέψεων καταβολής νοσηλίων από τα ασφαλιστικά ταμία, για όσους ασθενείς βέβαια έχουν κοινωνική ασφάλιση, πράγμα που συνεπάγεται την καθυστέρηση εφαρμογής τους για τουλάχιστον ακόμα ένα έτος και τις οποίες θα θέλαμε να διερευνήσετε.

· Σχετικά με την εφαρμογή της παρακράτησης του 2% επί των προμηθειών του ΥΥΚΑ για την δημιουργία του Κεφαλαίου Κοινωνικής και Ανθρωπιστικής Αντίληψης, πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα και ότι ο όρος για κάλυψη έκτακτων αναγκών χρειάζεται ερμηνεία. Επίσης έχουμε μια ουσιαστική διαφωνία με την μετατροπή της ψυχικής υγείας σε ζήτημα Κοινωνικής και Ανθρωπιστικής Αντίληψης, αφού θεωρούμε ότι η Ψυχική Υγεία είναι αναπόσπαστος τομέας της Δημόσιας Υγείας. Παραμένει έτσι το αίτημα του Δικτύου για την σταθερή και επαρκή χρηματοδότηση των μονάδων στο πλαίσιο της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης μέσω του τακτικού Προϋπολογισμού, όπως πραγματοποιείται για κάθε άλλο τομέα της Δημόσιας Υγείας, για την εύρυθμη και ποιοτική λειτουργία των Μονάδων μας για τα επόμενα χρόνια.

· Παρατηρούμε μια μόνιμη καθυστέρηση στην υλοποίηση όλων των χρηματοδοτήσεων είτε για τις δομές που χρηματοδοτούνται από τον τακτικό προϋπολογισμό είτε για τις δομές που συγχρηματοδοτούνται. Χαρακτηριστικές είναι οι καθυστερήσεις που έχουν υπάρξει στις καταβολές στα πλαίσια του Ε.Π. Υγεία- Πρόνοια σε ότι τα συγχρηματοδοτούμενα έργα για το 2007. Συγκεκριμένα όπως ενημερωθήκαμε δεν έχει ενεργοποιηθεί η ΣΑΕ 091/3 πράγμα που εμποδίζει την καταβολή των απαραίτητων πιστώσεων στους φορείς και ήδη είμαστε στον 6ο μήνα του 2007. Σημαντική ήταν όμως και η καθυστέρηση στις καταβολές του δεύτερου τριμήνου, οι οποίες πραγματοποιήθηκα, στα τέλη Μαΐου, δηλαδή στα τέλη του 2ου μήνα του τριμήνου.

Πέρα όμως των χρηματοδοτικών προβλημάτων, που αναγνωρίζουμε ότι βρίσκονται σε μια τροχιά επίλυσης, το Δίκτυο διεκδικεί και την επίλυση των θεσμικών και λειτουργικών ζητημάτων και συγκεκριμένα:

Α. Την απρόσκοπτη συνέχιση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας με την καλύτερη δυνατή διασφάλιση των δικαιωμάτων των ωφελουμένων και των εργαζομένων των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και Ψυχικής Υγείας, καθώς και τη γενικότερη ολοκλήρωση του σχεδίου απόασυλοποίησης με την παράλληλη ολοκλήρωση του Δικτύου Υπηρεσιών στην κοινότητα και την τομεοποίηση τους.

Β. Την άμεση επίλυση των θεσμικών – επιστημονικών – διαχειριστικών προβλημάτων των Μονάδων με την εξασφάλιση έναρξης επίσημου και ουσιαστικού διαλόγου, με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, μεταξύ ΥΥΚΑ και των φορέων μας τους οποίους πρέπει να θεωρήσετε συνομιλητές.

Γ. Την αναγνώριση του έργου των φορέων μας που αποτελούν ένα εθνικό δημόσιο κοινωνικό κεφάλαιο που συνίσταται από:

  • πάνω από 2500 επαγγελματίες ψυχικής υγείας
  • πάνω από 40 μονάδες Ψυχικής Υγείας μέσα στην κοινότητα (κέντρα ημέρας, κινητές μονάδες, μονάδες Alzheimer, μονάδες αυτισμού, μονάδες για Ογκολογικούς Ασθενείς) που παρέχουν καθημερινά υπηρεσίες σε τουλάχιστον 10000 ασθενείς.
  • πάνω από 120 στεγαστικές δομές (Οικοτροφεία, Ξενώνες, προστατευμένα διαμερίσματα) που φιλοξενούν πάνω από 2000 ψυχικά ασθενείς

Ένα εθνικό κοινωνικό κεφάλαιο που καθημερινά καταπολεμά το στίγμα και συμβάλει στην αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών ψυχικής υγείας στην χώρα, κοντά στον πολίτη που έχει ανάγκή και μαζί με το κράτος όποτε πρέπει να αντιμετωπιστεί κάποια ανάγκη. Όπως για παράδειγμα στον σεισμό του 1999, που καταστράφηκε το Δαφνί και έπρεπε άμεσα να απόσυμφορηθεί άμεσα το Δρομικαϊτειο ώστε να μπορεί να δέχεται νέα περιστατικά.

Δ. Άμεση εφαρμογή συστήματος αξιολόγησης με ποιοτικά και διαχειριστικά κριτήρια του επιστημονικού και κοινωνικού έργου των φορέων για τις Μονάδες μας αλλά και διαχειριστικό έλεγχο ώστε να πάψουν οι ανυπόστατες και ατεκμηρίωτες κατηγορίες περί κακοδιαχείρισης και αναποτελεσματικότητάς τους.

Για τους 36 φορείς του Δικτύου ΑΡΓΩΣ

Ο Πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής

Η Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής

Θεοδωρουλάκης Μενέλαος

Γιαννακοπούλου Κλεονίκη

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΗΜΕΡΙΔΑ ΔΙΚΤΥΟΥ ΑΡΓΩΣ 18-6-07

ΔΙΚΤΥΟ ΦΟΡΕΩΝ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ & ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

«ΑΡΓΩΣ»

Τηλlhl: 210 8818946, diktyoargos@yahoo.gr

Η συμβολή των Ν.Π.Ι.Δ. στο χώρο της

ψυχικής υγείας:

25 χρόνια δράσεων

Δευτέρα 18 Ιουνίου 2007

Αίθουσα Σάκη Καράγιωργα, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Λεωφ. Συγγρού 136

Είσοδος ελεύθερη

Θα χορηγηθεί βεβαίωση παρακολούθησης

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

9.009. 30

Προσέλευση – Εγγραφές

9. 30 – 10. 15

Προσφωνήσεις – Χαιρετισμοί

Μ. Θεοδωρουλάκης, Πρόεδρος Συντονιστικής Δικτύου

Εκπρόσωπος ΥΥΚΑ

Μ. Μαδιανός, Πρόεδρος WAPR

Ν. Τζαβάρας, Πρόεδρος ΕΨΕ

Δ. Γεωργιάδης, Πρόεδρος ΠΕΕ

Α. Στρούμπου, Πρόεδρος ΠΟΣΟΨΥ

Β. Τομαράς, Πρόεδρος Ειδ. Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας Δικαιωμάτων Ατόμων με ψυχικές διαταραχές

Εκπρόσωπος των εργαζομένων

10.15 – 11.00

Α΄ Ενότητα[*]

Εκπρόσωποι Διεθνών Φορέων

Συντονιστές: Β. Μαυρέας - Σ. Στυλιανίδης

Ομιλητές:

M. Muijen, WHO Europe

Μ. Μαδιανός, WAPR

11. 00 – 12. 15

B΄ Ενότητα

Αρχές, φιλοσοφία, σύγχρονες κατευθύνσεις στην Κοινοτική Ψυχιατρική στην Ελλάδα

Συντονιστής - εισηγητής: Γ. Καπρίνης

Ομιλητές:

Π. Σακελαρόπουλος, Β. Μαυρέας, Δ. Κανδύλης,

Ο. Μαράτου, Ε. Σουμάκη

12.15 – 12.30

Διάλειμμα – Καφές

12. 30 – 13.30

Γ΄ Ενότητα

ΝΠΙΔ στο χώρο της Ψυχικής Υγείας: Θεωρητικό πλαίσιο, παραδείγματα από το διεθνή χώρο

Συντονιστής: Π. Σακελαρόπουλος

Ομιλητές:

Ο. Στασινοπούλου, Ν. Λιοναράκης, Σ. Στυλιανίδης


13.30 – 14. 30

Δ΄ Ενότητα

Μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης: ιστορική διαδρομή, προβλήματα και προοπτικές.

Συντονίστρια: Ο. Στασινοπούλου

Ομιλητές:

Δ. Χονδρός, Ν. Γκιωνάκης, Α. Μπιλανάκης,

13.30 – 14. 30

Συνέντευξη Τύπου

14. 30 – 15. 30

Ελαφρύ Γεύμα

15.30 – 16.30

E΄ Ενότητα

Εμπειρίες λειτουργίας των δομών στην κοινότητα

Συντονιστής: Δ. Κανδύλης

Ομιλητές:

Εκπρόσωποι τοπικής αυτοδιοίκησης,

Εκπρόσωπος Χρηστών, Εκπρόσωπος ΣΟΨΥ

16.30 – 17. 00

Συμπεράσματα – Κλείσιμο

17.00 – 18.30

Παράλληλες Συνεδρίες: Workshops:

Α: Ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας ως εργαλείο διασφάλισης της ποιότητας (Ν. Γκιωνάκης)

Β: Κατάρτιση συστήματος διαχείρισης (Κ. Πνευματικάτου - Α. Βενύτης)

Γ: Επαγγελματική Αποκατάσταση: Εμπειρίες, διαδικασίες και θεσμοί (Π. Νικολάου - Μ. Θεοδωρουλάκης)

Δ: Ανταλλαγή καλών πρακτικών (Κ. Γιαννακοπούλου- Μ. Ντεβέ)

Στους χώρους της ημερίδας οι 36 φορείς του Δικτύου θα ενημερώσουν για το έργο τους μέσω έκθεσης φωτογραφιών και προβολών.


Συμμετέχοντες

Matt Muijen

Regional Advisor for Mental Health, World Health Organization – Europe

Γεωργιάδης Δημήτρης

Παιδοψυχίατρος, Πρόεδρος Παιδοψυχιατρικής Εταιρείας Ελλάδος

Γκιωνάκης Νίκος

Ψυχολόγος, Στέλεχος Μονάδας Υποστήριξης και Παρακολούθησης Ψυχαργώς Β’ Φάση

Ζανέτος Νικόλαος

Δήμαρχος Ιλίου

Θεοδωρουλάκης Μενέλαος

Πρόεδρος Συντονιστικής Επιτροπής Δικτύου Αργώς, μέλος Δ.Σ. ΠΕΨΑΕΕ

Κανδύλης Δημήτριος

Αναπλ. Καθηγητής Ψυχιατρικής

Θεσσαλική Εταιρεία Ψυχικής Υγείας Περίθαλψης & Αποκατάστασης

Καπρίνης Γεώργιος

Καθηγητής Ψυχιατρικής

Εταιρεία Ψυχικής Υγείας & Κοινωνικής Αποκατάστασης Ασθενώv

Λιοναράκης Νικήτας

Δημοσιογράφος

Μαδιανός Μιχάλης

Καθηγητής Ψυχιατρικής, Πρόεδρος Παγκόσμιας Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (WAPR)

Μαράτου Όλγα

Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας

Ελληνικό Κέντρο για την Ψυχική Υγεία και Θεραπεία του Παιδιού & της Οικογένειας "Το Περιβολάκι"

Μαυρέας Βενετσάνος

Καθηγητής Ψυχιατρικής

Εταιρεία Προαγωγής Ψυχικής Υγείας Ηπείρου

Μπιλανάκης Νίκος

Ψυχίατρος, Διδάσκων Ανοικτού Πανεπιστημίου

Σακελαρόπουλος Παναγιώτης

Ομότιμος Καθηγητής Ψυχιατρικής

Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής & Ψυχικής Υγείας

Στασινοπούλου Όλγα

Αναπληρώτρια καθηγήτρια Κοινωνικής Πολιτικής

Στρούμπου Αλεξάνδρα

Παιδίατρος, Πρόεδρος Πανελλήνιου Συλλόγου Οικογενειών για την Ψυχική Υγεία

Στυλιανίδης Στέλιος

Αναπλ. Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής

Εταιρεία Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγεία, Μέλος ΔΣ Παγκόσμιας Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (WAPR)

Τζαβάρας Νίκος

Αναπλ. Καθηγητής Ψυχιατρικής, Πρόεδρος Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας

Τομαράς Βλάσης

Αναπλ. Καθηγητής Ψυχιατρικής, Πρόεδρος Ειδικής Επιτροπής Ελέγχου Προστασίας των Δικαιωμάτων Ατόμων με ψυχικές διαταραχές

Σουμάκη Ευγενεία

Δρ. Παιδοψυχιατρικής, Πρόεδρος

Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου

Φουσέκης Νικόλαος

Νομάρχης Φωκίδας

Χονδρός Δημήτρης

Οικονομολόγος, Υπεύθυνος Έργου: Μονάδα Υποστήριξης και Παρακολούθησης Ψυχαργώς Β’ Φάση

Οργανωτική Επιτροπή:

Μ. Θεοδωρουλάκης, Α. Μυλωνοπούλου, Κ. Πνευματικάτου,

Π. Χονδρός, Κ. Γιαννακοπούλου, Α. Βενύτης



[*] Θα υπάρχει μετάφραση από τα αγγλικά

Η συμβολή των Ν.Π.Ι.Δ. στο χώρο της Ψυχικής Υγείας

Τα πρώτα βήματα στην κοινοτική ψυχιατρική έγιναν στην Ελλάδα την δεκαετία του 50 από το Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής, που τότε είχε την μορφή ΜΚΥΟ, όταν τέθηκαν για πρώτη φορά ζητήματα για αποασυλοποίηση και παροχή υπηρεσιών στην κοινότητα με ενεργό ρόλο των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου. Η συνέχεια ήρθε σχεδόν 30 χρόνια μετά με το ξεκίνημα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην χώρα, και την έναρξη δημιουργίας δομών και υπηρεσιών στην κοινότητα από διάφορα ΝΠΙΔ.

Εικοσιπέντε χρόνια ενεργούς και επίπονης προσπάθειας για παροχή ποιοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας μέσα στην κοινότητα, εικοσιπέντε χρόνια διεκδίκησης για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών, εικοσιπέντε χρόνια μάχης ενάντια στο στίγμα της ψυχικής ασθένειας, εικοσιπέντε χρόνια δράσης ενάντια στο Αδύνατο.

Γιατί πολλοί θεωρούσαν αδύνατο το κλείσιμο των ψυχιατρείων και το να ζούμε μαζί με τους ψυχικά ασθενείς στην ίδια γειτονιά, στην ίδια κοινωνία. Θεωρούσαν αδύνατο το ότι θα αναγνωρίζονταν τα δικαιώματα των ψυχικά ασθενών. Θεωρούσαν αδύνατο ότι ένα κράτος, με το Εθνικό Σύστημα Υγείας να υπολειτουργεί, θα δημιουργούσε υπηρεσίες κοινωνικής ψυχιατρικής και στεγαστικές δομές και ότι τα άσυλα θα έκλειναν το ένα μετά το άλλο. Θεωρούσαν αδύνατο ότι θα πετυχαίναμε πλήρως τον εθνικό στόχο της ανατροπής της φρικτής πραγματικότητας της Λέρου.

Και όμως τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου μαζί με τα στελέχη τους, τα στελέχη της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας και εκατοντάδες γιατρούς και στελέχη των Δημόσιων Ψυχιατρείων αποδείξανε ότι και το αδύνατο είναι δυνατό, σύμφωνα και με την χαρακτηριστική φράση του F. Basaglia, όταν υπάρξει πολιτική βούληση, αλλαγή στάσης και φιλοσοφίας, σωστή στρατηγική και συνεργασία όλων των διαθέσιμων δυνάμεων, στην βάση προκαθορισμένων αρχών και στόχων αλλά και σταθερών πόρων.

Τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου ήταν οι πρώτοι σύμμαχοι της Ελληνικής Κυβέρνησης το 1990, όταν υπό το βάρος της διεθνούς κατακραυγής υλοποιήθηκε η έξοδος των πρώτων ψυχικά ασθενών από την Λέρο.

Μια έξοδος που μετά από προετοιμασία 5 ετών με την ενεργό συμμετοχή εθελοντών από την Ιταλία, την Αγγλία και το Βέλγιο, την συνδρομή των εμπειρογνωμόνων της τότε ΕΟΚ, την ενεργό δράση των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου αλλά και την νέα φιλοσοφία και κουλτούρα των νέων ψυχιάτρων έκανε δυνατό κάτι που πολλοί θεωρούσαν αδύνατο: την πραγματική ψυχοκοινωνική αποκατάσταση και την κοινωνική επανένταξη των χρόνιων ψυχικά ασθενών της Λέρου και τον μετασχηματισμό του ασύλου από κολαστήριο ψυχών σε θεραπευτήριο.

Η έξοδος των πρώτων ψυχικά ασθενών από το Άσυλο της Λέρου και η εγκατάσταση τους σε στεγαστικές μονάδες μέσα στην κοινότητα, σηματοδότησε μια νέα πολιτική δημόσιας ψυχικής υγείας η οποία επικροτήθηκε τόσο σε επιστημονικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Οι πρώην έγκλειστοι ψυχικά ασθενείς εγκαταστάθηκαν σε πολυδύναμες αποκαταστασιακές μονάδες, κυρίως των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου, μέσα στην κοινότητα, πολλές φορές κοντά στον τόπο καταγωγής τους, σε μονάδες που παρείχαν θεραπευτικές υπηρεσίες, αποκαταστασιακές δράσεις και ποιότητα ζωής αντίστοιχη με αυτή που παρέχεται τους υπόλοιπους πολίτες.

Σε μονάδες που στόχευαν όχι μόνο στην στέγαση και την θεραπεία αλλά και στην επανένταξη στην καθημερινή κοινωνική ζωή, στην επανασύνδεση με την οικογένεια και στον αποστιγματισμό, στην έξοδο δηλαδή από το περιθώριο και τον αποκλεισμό, κάτι που ίσως είναι πιο δύσκολο αλλά και πιο σημαντικό από την έξοδο από το ψυχιατρείο. Οι θεραπευτικές ομάδες των μονάδων ακολουθώντας πάντα τις αρχές της κοινοτικής ψυχιατρικής αναζητούσαν συνεχώς νέες συνδέσεις και καθιστούσαν την μονάδα κοινωνικό κεφάλαιο της τοπικής κοινότητας. Κάτι που σήμερα έχει θεωρηθεί «ακριβό» και γι’ αυτό κατηγορούμεθα.

Με την εμπειρία αυτού του δύσκολου εγχειρήματος, την απόκτηση της αναγκαίας τεχνογνωσίας και με την υποστήριξη του κανονισμού 815 και του προγράμματος Ψυχαργώς, τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου συνέχισαν να αναπτύσσουν σειρά από δομές και δράσεις στην βάση των αρχών της κοινωνικής ψυχιατρικής, αποδίδοντας στους ψυχικά ασθενείς όλα τα δικαιώματα που τα άσυλα τους είχαν στερήσει, μέσα στην κοινότητα και πολλές φορές μαζί με την οικογένεια τους. Σε ένα διαφορετικό πλαίσιο αρχών που βάζει το δικαίωμα για ποιότητα ζωής, την ισοτιμία και την κοινωνική επανένταξη των ψυχικά ασθενών σε πρώτη προτεραιότητα σε κάθε δράση και λειτουργία.

Αναπτύσσοντας ποιοτικές υπηρεσίες και με καταρτισμένο και ικανό ανθρώπινο δυναμικό τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου συνέβαλαν στην επιτυχή υλοποίηση των δράσεων του 815 και του Ψυχαργώς, αποσπώντας θετικές και επαινετικές πολλές φορές αξιολογήσεις από διεθνώς αναγνωρισμένους αξιολογητές όπως οι John Hederson, ο Bob Grove και άλλοι από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και από το ίδιο το Ελληνικό Κράτος μέσα από τις εκθέσεις των επιθεωρητών Δημόσιας Υγείας.

Τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου δημιούργησαν έτσι ένα τεράστιο εθνικό δημόσιο κοινωνικό κεφάλαιο στην χώρα μας που επεκτείνεται καθημερινά και το οποίο αποτελείται από:

  • πάνω από 2500 καταρτισμένους επαγγελματίες ψυχικής υγείας
  • πάνω από 40 μονάδες Ψυχικής Υγείας μέσα στην κοινότητα (κέντρα ημέρας, κινητές μονάδες, μονάδες Alzheimer, μονάδες αυτισμού, μονάδες για Ογκολογικούς Ασθενείς) που παρέχουν καθημερινά υπηρεσίες σε τουλάχιστον 10000 ασθενείς.
  • πάνω από 120 στεγαστικές δομές (Οικοτροφεία, Ξενώνες, προστατευμένα διαμερίσματα) που φιλοξενούν πάνω από 1500 ψυχικά ασθενείς

Ένα εθνικό δημόσιο κοινωνικό κεφάλαιο που καθημερινά καταπολεμά το στίγμα και συμβάλλει, μαζί με τα στελέχη των δημόσιων ψυχιατρείων και των υπόλοιπων μονάδων ψυχικής υγείας, στην αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών ψυχικής υγείας στην χώρα, κοντά στον πολίτη που έχει ανάγκη και μαζί με το κράτος, όποτε πρέπει να αντιμετωπιστεί κάποια έκτακτη ανάγκη, όπως για παράδειγμα στον σεισμό του 1999, που καταστράφηκε το Δαφνί και έπρεπε άμεσα να απόσυμφορηθεί το Δρομοκαϊτειο ώστε να μπορέσει να δεχτεί τα έκτακτα περιστατικά.

Τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου δεν είναι μόνο αρωγοί των πολιτικών του κράτους, είναι και πρωτοστάτες για τον αποστιγματισμό και διεκδικητές για ένα καλύτερο σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας, που θα προσφέρει ποιότητα ζωής, θα αναγνωρίζει δικαιώματα όχι μόνο στην ποιοτική διαβίωση αλλά και στην κοινωνική επανένταξη, θέτοντας ζητήματα για την επαγγελματική αποκατάσταση, τη συλλογική εκπροσώπηση, για νέες αποτελεσματικότερες πρακτικές, προωθώντας παράλληλα την κοινωνική αλληλεγγύη και τον εθελοντισμό. Τα Νομικά Πρόσωπα ιδιωτικού Δικαίου, σχεδιάζουν και προτείνουν καθημερινά νέες δράσεις και νέες υπηρεσίες βελτιώνοντας την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Έτσι τα Νομικά Πρόσωπα ιδιωτικού Δικαίου αποτελούν ενεργό και δυναμικό κομμάτι της Δημόσιας Ψυχικής Υγείας, κάτι που συμβαδίζει με τις οδηγίες της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, η οποία ορίζει τις ΜΥΚΟ ως συστατικό μέρος της Δημόσιας Ψυχικής Υγείας, που αποδεδειγμένα είναι αποτελεσματικότερα τόσο σε θεραπευτικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, όπως αναγνωρίζει και η Ε.Ε. στο GREEN PAPER για την Ψυχική Υγείας.

Δυστυχώς όμως τον τελευταίο καιρό όλο αυτό το έργο έχει γίνει αντικείμενο μιας προσέγγισης που εμμένει σε οικονομικούς και τεχνικούς όρους χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους επιστημονικούς και κοινωνικούς και η οποία ακολουθείται από αμφισβήτηση του ρόλου και της αποτελεσματικότητας της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης και του έργου των Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου, με παράλληλη αναίρεση βασικών αρχών και δεσμεύσεων του κράτους για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, καθώς και διάφορες αντιφατικές προσεγγίσεις.

Με προσεγγίσεις που στο εσωτερικό της χώρας θεωρούν αναποτελεσματικές και ακριβές τις δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης ενώ ταυτόχρονα τις εκθειάζουν στην Ε.Ε και ζητούν τον πολλαπλασιασμό τους, με το ίδιο ακριβώς οικονομικό και λειτουργικό πλαίσιο.

Πίσω από τα προβλήματα χρηματοδότησης και την αμφισβήτηση της αποτελεσματικότητας και της αναγκαιότητας των υπηρεσιών που παρέχουν οι δομές μας, πρέπει να διαγνώσουμε μια ουσιαστική υποβάθμιση του κράτους πρόνοιας στην χώρα μας και βλέπουμε μια σύγκρουση των δικαιωμάτων των πολιτών για φροντίδα με την νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική. Ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που μετατρέπει τα ζητήματα δημόσιας πολιτικής σε ζήτημα κοινωνικής αλληλεγγύης και κοινωνικής αντίληψης.

Αυτή η παρατεταμένη οικονομική και λειτουργική κρίση στον χώρο της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης διαμορφώνει ένα περιβάλλον οπισθοδρόμησης και απώλειας πολλών κεκτημένων στο πλαίσιο της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, θέτει σε αμφισβήτηση το δικαίωμα των ασθενών σε ισότιμη αντιμετώπιση και σε ποιότητα ζωής, αναιρεί επομένως την υποχρέωση του κοινωνικού κράτους για παροχή ποιοτικής φροντίδας στους έχοντες την ανάγκη του και μειώνει το επίπεδο του πολιτισμού μας. Θέτει ένα πολιτικό ζήτημα, αφού η ψυχιατρική μεταρρύθμιση πάνω από όλα είναι πολιτική πράξη δημοκρατίας και αλληλεγγύης.

Το Υπουργείο όμως αντί να αντιμετωπίζει ουσιαστικά την κρίση και να επιλύει τα προβλήματα, επικαλείται διάφορους δυνητικούς τρόπους για επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε χωρίς να δίνει καμία άμεσα εφαρμόσιμη απάντηση στο πως θα χρηματοδοτηθούν οι φορείς μας για το 2007 αλλά και χωρίς να δίνει σαφείς απαντήσεις και μακροπρόθεσμες λύσεις στα θεσμικά, και διαχειριστικά προβλήματα. Συνεχίζουν να απαντούν στα προβλήματα χρηματοδότησης με προτάσεις επίλυσης τους μέσα από λογικές μετακύλισης των υποχρεώσεων και του κόστους, στους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, σε χορηγούς και ακόμη χειρότερα στις οικογένειες και τους προσωπικούς πόρους των ίδιων των ασθενών, ξεχνώντας ότι οι μονάδες αυτές υλοποιούν την εθνική πολιτική για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση μέσω του Προγράμματος Ψυχαργώς, σύμφωνα με τις σχετικές υπουργικές αποφάσεις, την δέσμευση της χώρας στην Ε.Ε. και τον νόμο 2716 του 1999.

Στο πλαίσιο αυτό θέλουμε και σήμερα να δηλώσουμε μαζί με τους εργαζομένους μας και όλους εσάς την απαίτηση μας για:

Α. Την απρόσκοπτη συνέχιση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας με την καλύτερη δυνατή διασφάλιση των δικαιωμάτων των ωφελουμένων και των εργαζομένων των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και Ψυχικής Υγείας, καθώς και τη γενικότερη ολοκλήρωση του σχεδίου αποασυλοποίησης με την παράλληλη ολοκλήρωση του Δικτύου Υπηρεσιών στην κοινότητα και την τομεοποίηση τους.

Β. Την άμεση επίλυση των θεσμικών – επιστημονικών – διαχειριστικών προβλημάτων των Μονάδων με την εξασφάλιση έναρξης επίσημου διαλόγου, με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, μεταξύ ΥΥΚΑ και των φορέων μας.

Γ. Την σταθερή και επαρκή χρηματοδότηση των μονάδων για την εξασφάλιση της εύρυθμης και ποιοτικής λειτουργίας των Μονάδων, με επίσημη και έγγραφη δέσμευση του ΥΥΚΑ.

Δ. Την άμεση εφαρμογή συστήματος διασφάλισης της ποιότητας και αξιολόγησης των μονάδων και του επιστημονικού και κοινωνικού έργου των φορέων με ποιοτικά και κοινωνικά κριτήρια αλλά και διαχειριστικό έλεγχο ώστε να πάψουν οι ανυπόστατες και ατεκμηρίωτες κατηγορίες περί κακοδιαχείρισης και αναποτελεσματικότητάς τους.

Δηλώνουμε δε με κάθε τρόπο ότι σε καμία περίπτωση δεν θα αφήσουμε την ψυχιατρική μεταρρύθμιση να οπισθοδρομήσει και να γυρίσει έστω και ένας ψυχικά ασθενής από τις μονάδες μας σε άσυλο. Μαζί με τους γιατρούς και τα στελέχη των Δημόσιων Ψυχιατρείων και των άλλων μονάδων ψυχικής υγείας θα συνεχίζουμε να παλεύουμε για την ολοκλήρωση της αποασυλοποίησης, την δημιουργία Δικτύου υπηρεσιών ψυχικής υγείας στην κοινότητα, τον αποστιγματισμό της ψυχικής ασθένειας και την κοινωνική επανένταξη των ψυχικά ασθενών και την καλύτερη ποιότητα ζωής τους με παράλληλη αναγνώριση όλων των δικαιωμάτων τους.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ



Είκοσι χρόνια από την έναρξη της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην χώρα μας, μετά την παγκόσμια κατακραυγή για τις άθλιες συνθήκες που κυριαρχούσαν στα δημόσια ψυχιατρεία, οι χρόνια ψυχικά πάσχοντες κινδυνεύουν να επιστρέψουν στα ψυχιατρεία, λόγω της αδυναμίας λειτουργίας των αποκαταστασιακών δομών, εξ αιτίας της έλλειψης χρηματοδότησης της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας από το Υπουργείο Οικονομικών αλλά και των θεσμικών προβλημάτων και της έλλειψης σταθερής πολιτικής αντίληψης για το Δημόσιο Σύστημα Ψυχικής Υγείας εξ αιτίας των θεσμικών προβλημάτων, της περικοπών και των καθυστερήσεων της χρηματοδότησης της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας από το Υπουργείο Οικονομικών αλλά και της έλλειψης σταθερής πολιτικής αντίληψης για το Δημόσιο Σύστημα Ψυχικής Υγείας.

Είκοσι χρόνια ιδιαίτερα επιτυχούς ψυχιατρικής μεταρρύθμισης που βήμα- βήμα διαμόρφωσε μια νέα αντίληψη για την ψυχική υγεία στην χώρα μας, αντιμετωπίζοντας τον ψυχικά πάσχοντα ως ισότιμο πολίτη με δικαίωμα στην αξιοπρεπή περίθαλψη απειλείται να καταρρεύσει και να ακυρωθεί τόσο σε επίπεδο θεραπείας όσο και σε επίπεδο ποιότητας ζωής.

Η έξοδος των πρώτων ψυχικά πασχόντων από το Άσυλο της Λέρου και η εγκατάσταση τους σε στεγαστικές μονάδες μέσα στην κοινότητα που ξεκίνησε το 1990 μετά από προετοιμασία πέντε χρόνων, σηματοδότησε μια νέα πολιτική δημόσιας ψυχικής υγείας η οποία επικροτήθηκε τόσο σε επιστημονικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Οι άρρωστοι εγκαταστάθηκαν σε πολυδύναμες αποκαταστασιακές μονάδες μέσα στην κοινότητα, πολλές φορές κοντά στον τόπο καταγωγής τους, σε μονάδες που παρείχαν θεραπευτικές δράσεις, αποκαταστασιακές δράσεις και ποιότητα ζωής αντίστοιχη με τους άλλους πολίτες. Σε μονάδες που στόχευαν όχι μόνο στην στέγαση και την θεραπεία αλλά και στην επανένταξη στην καθημερινή κοινωνική ζωή, στην επανασύνδεση με την οικογένεια και στον αποστιγματισμό, στην έξοδο δηλαδή από το περιθώριο και τον αποκλεισμό.

Τα ορατά και απτά αποτελέσματα συνίστανται στην ψυχοκοινωνική επανένταξη 2.695 χρόνιων ψυχωτικών σε 377 μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (που απασχολούν 3.061 εργαζομένους), στο κλείσιμο των ψυχιατρικών ασύλων της Πέτρας Ολύμπου, Χανίων και Κέρκυρας και στην δρομολόγηση του κλεισίματος άλλων 2 ψυχιατρείων (Τρίπολης, Λέρου).

ΜΟΝΑΔΕΣ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, ΕΝΟΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟ 2005 (Περιοδικό Εμψύχωση, τεύχος 12)

ΤΥΠΟΣ ΜΟΝΑΔΑΣ

ΝΠΔΔ

ΜΚΟ/ ΝΠΙΔ

ΣΥΝΟΛΟ ΜΟΝΑΔΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΝΟΙΚΩΝ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΑ

24

58

82

1.217

1.633

ΞΕΝΩΝΕΣ

69

18

87

854

1.157

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ

176

32

208

624

271

ΣΥΝΟΛΟ

269

108

377

2.695

3.061

Η πλειοψηφία των ατόμων έχει εγκατασταθεί σε μονάδες που λειτουργούν με ευθύνη Μη Κυβερνητικών οργανώσεων κάτι που συμβαδίζει με τις οδηγίες της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, που θέτει τις ΜΚΟ ως μέρος της Δημόσιας Ψυχικής Υγείας και που αποδεδειγμένα έχουν καλύτερη αποτελεσματικότητα τόσο στο θεραπευτικό όσο και στο κοινωνικό επίπεδο (GREEN PAPER για την Ψυχικη Υγείας της Ε.Ε.). Από 32 Μη Κυβερνητικές-μη κερδοσκοπικές Οργανώσεων και ΝΠΙΔ, που διοικούνται από καθηγητές Ψυχιατρικής και επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας, έχοντας έναν επιστημονικό και κοινωνικό χαρακτήρα.

Το συνολικό έργο, που συντελέστηκε από το 1990, (στο πλαίσιο ευρωπαϊκών αλλά και εθνικών προγραμμάτων – καν. 815/84, Ψυχαργώς Α και Β φάση, κ.α.) αποτελεί ένα ομολογουμένως ‘μέγα άθλο’ και όντως αναίρεσε αρνητικές απόψεις και διαθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Παγκοσμίων και Ευρωπαϊκών φορέων Ψυχικής Υγείας και των πολιτών της Ευρώπης για την ποιότητα του κοινωνικού κράτους της πατρίδας μας και δέχτηκε τους επαίνους τόσο από τις εθνικές κυβερνήσεις και τα αρμόδια όργανα της E.E. όσο και από την παγκόσμια επιστημονική ψυχιατρική κοινότητα.

Οι μονάδες αυτές αντιμετωπίζουν σημαντικό πρόβλημα χρηματοδότησης, για τρίτη φορά μέσα τα τελευταία 3 έτη και εκπέμπουν σήμα κινδύνου καθώς το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του εξαιτίας της μη εύρεσης των αναγκαίων κονδυλίων από το Υπουργείο Οικονομικών (για το 2005 και το 2006 υπολείπονται 6,2 εκ. Ευρώ και για το 2007 έχουν εξασφαλιστεί 41 εκ. Ευρώ ενώ απαιτούνται 62 εκ. Ευρώ).

Αποτελέσματα όλων αυτών είναι:

· να περιορίζεται το αποκαταστασιακό και θεραπευτικό έργο των δομών

· να μειώνεται η ποιότητα στο επίπεδο φροντίδας αφού δεν υπάρχουν οι αναγκαίοι πόροι για την προμήθεια των απαραίτητων υλικών και υπηρεσιών

· ολόκληρες γεωγραφικές περιοχές της χώρας όπως οι Κυκλάδες, η Θράκη, η Φθιώτιδα, κ.α. να κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς ιατρική κάλυψη στον τομέα της ψυχικής υγείας, αφού αρκετές μονάδες πρωτοβάθμιας περίθαλψης (Κινητές μονάδες, Κέντρα Ημέρας) αδυνατούν να καλύψουν τις δαπάνες λειτουργίας τους

· να γίνονται εκπτώσεις από βασικές επιστημονικές αρχές που έχει υιοθετήσει η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση στην χώρα μας στον τομέα της αποκατάστασης και να αμφισβητούνται βασικά δικαιώματα των ψυχικά πασχόντων

· αρκετοί εργαζόμενοι να είναι απλήρωτοι για μήνες, με ότι αυτό συνεπάγεται στον ευαίσθητο αυτό τομέα και να δημιουργείται μια ανασφάλεια και ένταση στο περιβάλλον των δομών, με αρνητικά αποτελέσματα στην συναισθηματική ισορροπία των εργαζομένων αλλά και των ασθενών

· οι μονάδες αναπόφευκτα να υπολειτουργούν και να αντιμετωπίζουν δυσβάστακτα χρέη και πρόστιμα προς το ΙΚΑ και την Εφορία τα οποία απειλούν ακόμη και με φυλάκιση τους επικεφαλής επαγγελματίες ψυχικής υγείας που λειτουργούν αυτές τις μονάδες

· να απειλούνται με κλείσιμο οι ίδιες οι μονάδες αφού ήδη έχουν συσσωρευτεί χρέη προς την ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την ΕΥΔΑΠ, τους ιδιοκτήτες των κτηρίων, τους προμηθευτές

· να αναιρούνται δεσμεύσεις που το ίδιο το ελληνικό κράτος έχει λάβει απέναντι στην Ε.Ε. στο πλαίσιο των συμβάσεων για το Β και Γ Κ.Π.Σ., θέτοντας σε κίνδυνο την συνέχιση της χρηματοδότησης του Ε.Π. «Υγεία και Πρόνοια 2000-2006» και κατ’ επέκταση την μεταρρύθμιση στον χώρο της Δημόσιας Υγείας.

· Τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων των Φορέων, εκπρόσωποί μας-έγκριτοι επαγγελματίες της ψυχικής υγείας σύρονται ως κατηγορούμενοι στα ποινικά Δικαστήρια για καθυστερήσεις στην πληρωμή των μισθών των εργαζομένων και καθυστερήσεις των εισφορών στο ΙΚΑ, με αποτέλεσμα πέραν της ταλαιπωρίας τους να βλάπτεται αναίτια η τιμή και η υπόληψή τους, με κίνδυνο τελικά να αποσύρουν την απολύτως αναγκαία ενεργό συμβολή τους από την ψυχιατρική μεταρρύθμιση

Όλες αυτές οι δυσλειτουργίες διαμορφώνουν ένα κάθε άλλο παρά θεραπευτικό περιβάλλον στον χώρο των δομών και ακυρώνουν θεραπευτικό έργο και προσπάθειες που οι θεραπευτές και οι άλλοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας διαμόρφωσαν με πολύ κόπο και αγωνία.

Αυτή η παρατεταμένη οικονομική κρίση στον χώρο της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης διαμορφώνει ένα περιβάλλον οπισθοδρόμησης και απώλειας πολλών κεκτημένων στην ψυχιατρική μεταρρύθμιση, θέτει σε αμφισβήτηση το δικαίωμα των ασθενών σε ισότιμη αντιμετώπιση και σε ποιότητα ζωής, αναιρεί την υποχρέωση του κοινωνικού κράτους για παροχή ποιοτικής φροντίδας στους έχοντες την ανάγκη του, μειώνει το επίπεδο του πολιτισμού μας και της ανθρωπιάς μας αφού αυτό προκύπτει και από την ποιότητα των φροντίδων προς τα ανήμπορα μέλη της κοινωνίας μας και θέτει ένα πολιτικό ζήτημα, αφού η ψυχιατρική μεταρρύθμιση πάνω από όλα είναι πολιτική πράξη δημοκρατίας και αλληλεγγύης.

Στο πλαίσιο αυτό οι φορείς που υλοποιούν τις παραπάνω μονάδες έχουν ήδη προβεί μαζί με τους εργαζόμενους σε σειρά κινητοποιήσεων, επιστολών και συναντήσεων και παρά τις διαβεβαιώσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης το πρόβλημα παραμένει και είναι σχεδόν βέβαιη η επιδείνωση του.

Το Υπουργείο αντί να επιλύει προβλήματα, εξαπολύει ανεπίτρεπτες και σοβαρότατες κατηγορίες (με αποκορύφωμα το άρθρο σας στην Καθημερινή 18.2.07 και την ομιλία του κ. Κωνσταντόπουλου στην Βουλή στις 12-3-07 Τις δηλώσεις του κ. Κωνσταντόπουλου στον τηλεοπτικό σταθμό ΜΕGΑ (19/3/2007)) κατά των φορέων αλλά και γενικότερα κατά του προγράμματος Ψυχαργώς. Επικαλείστε διάφορους δυνητικούς τρόπους για επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε χωρίς να δίνετε καμία άμεση και επίσημη απάντηση στο πως θα χρηματοδοτηθούν οι φορείς μας για το 2007 αλλά και δεν δίνει σαφείς απαντήσεις και μακροπρόθεσμες λύσεις στα θεσμικά, διαχειριστικά και χρηματοδοτικά προβλήματα. Δεν έχει γίνει καμία πρόταση για οριστική επίλυση θεσμικών προβλημάτων, ενώ συνεχίζονται τα προβλήματα χρηματοδότησης παρά την εξαγγελία για ειδικό ανθρωπιστικό τέλος κοινωνικής συναντίληψης 2% για την ψυχική υγεία και την πρόνοια που είναι άγνωστο σε ποιο βαθμό θα διατεθεί για την Ψυχική Υγεία.

Αυτό που φοβίζει περισσότερο είναι η επίκληση του ότι οι φορείς πρέπει να αναζητήσουν και ιδιωτικούς πόρους γιατί δεν μπορούν να είναι οι Μονάδες 100% χρηματοδοτούμενες, ξεχνώντας το ότι οι μονάδες αυτές υλοποιούν την εθνική πολιτική για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση μέσω του Προγράμματος Ψυχαργώς, σύμφωνα με τις σχετικές υπουργικές αποφάσεις, την δέσμευση της χώρας στην Ε.Ε. και τον νόμο 2716 του 1999. Παράλληλα δε σχεδιάζεται η δημιουργία και νέων μονάδων με την χρηματοδότηση του Δ’ ΚΠΣ, η οποία σαφώς και είναι αναγκαία αλλά με αβέβαιο μέλλον, όπως και όλες οι μονάδες μας

Στο πλαίσιο αυτό φορείς και εργαζόμενοι ρωτούν την ελληνική κυβέρνηση:

A. Σε ποια δεδομένα στηρίζει τις κατηγορίες για αναποτελεσματικότητα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και των μονάδων μας;

Β. Γιατί αυτοαναιρείται εξαπολύοντας τέτοιες κατηγορίες την στιγμή που σχεδόν όλες οι μονάδες έχουν πιστοποιηθεί για την καλή εκτέλεση των δράσεων του (λειτουργικά και διαχειριστικά) από την Ειδική υπηρεσία διαχείρισης του Ε.Π. «Υγεία και Πρόνοια» αλλά και από ελέγχους της Υπηρεσίας Δημοσιονομικού Ελέγχου.

Γ. Γιατί κατηγορεί τις δομές μας και τις υπηρεσίες μας για ακριβές και την ίδια στιγμή προκηρύσσει νέες με τους ίδιους προϋπολογισμούς και τις ίδιες υπηρεσίες; Βάσει ποιων μελετών οικονομικής αξιολόγησης κατηγορεί ως «ακριβές» τις δομές; Πως αξιολογεί τη σημασία και κοστολογεί τις δράσεις ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, κοινωνικής επανένταξης, πρόληψης των υποτροπών, υποστήριξης της οικογένειας από την επιβάρυνση της φροντίδας του ψυχικά ασθενή;

Δ. Γιατί ενώ κατηγορεί για αποτυχία τον σχεδιασμό της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, τον υιοθετεί πλήρως και τον συνεχίζει στα πλαίσια του Δ’ ΚΠΣ; Ποιες είναι οι προτάσεις της ηγεσίας του Υπουργείου για την ανατροπή αυτού του σχεδιασμού; Χορηγίες από ιδιωτικές επιχειρήσεις για να καλυφθούν έξοδα μισθοδοσίας και πάγιες δαπάνες δομών δημόσιας ψυχικής υγείας;

Ε. Γιατί κατηγορεί τις μονάδες μας ότι λειτουργούν παράτυπα και χωρίς άδεια λειτουργίας την στιγμή που όλες οι μονάδες έχουν καταθέσει αιτήσεις για άδειες λειτουργίας πριν δύο χρόνια και το Υπουργείο έχει υπογράψει μόνο τέσσερις;

ΣΤ. Γιατί ενώ λέει ότι θέλει τον διάλογο με τις ΜΚΟ, δεν θέλει επίσημο διάλογο και συγκεκριμένη ατζέντα και χρονοδιάγραμμα;

Ζ. Γιατί ενώ ο Υπουργός και ο Υφυπουργός διαβεβαιώνουν προς πάσα κατεύθυνση ότι στηρίζουν την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, οδηγούν σε κλείσιμο τις 108 στεγαστικές μας μονάδες και τις 40 μονάδες παροχής πρωτοβάθμιων υπηρεσιών ψυχικής υγείας και έχουν στην αβεβαιότητα 2.000 εργαζόμενους και πάνω από 6000 επωφελούμενους των μονάδων μας;

Και απαιτούν:

Α. Την απρόσκοπτη συνέχιση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας με την καλύτερη δυνατή διασφάλιση των δικαιωμάτων των ωφελουμένων και των εργαζομένων των Μονάδων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και Ψυχικής Υγείας, καθώς και τη γενικότερη ολοκλήρωση του σχεδίου απόασυλοποίησης.

Το Υπουργείο να πάψει να συκοφαντεί τα ΝΠΙΔ, ενώ προτείνει ανέφικτα σχέδια επίλυσης των προβλημάτων

Β. Άμεση επίλυση των θεσμικών – επιστημονικών – διαχειριστικών προβλημάτων των Μονάδων με την εξασφάλιση έναρξης επίσημου διαλόγου μεταξύ ΥΥΚΑ και των φορέων μας με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.

Γ. Την άμεση, επίσημη και έγγραφη δέσμευση του ΥΥΚΑ σχετικά με την εξασφάλιση των πόρων για την εύρυθμη και ποιοτική λειτουργία των Μονάδων μας για τα επόμενα χρόνια, την εξασφάλιση του 100% των πόρων για το 2007 και την τακτοποίηση των οφειλών για το 2005-2006 (δαπάνες που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί και δεν έχουν καλυφθεί από το ΥΥΚΑ) καθώς και άμεση καταβολή τους

Δ. Άμεση εφαρμογή συστήματος αξιολόγησης με ποιοτικά και διαχειριστικά κριτήρια του επιστημονικού και κοινωνικού έργου των φορέων για τις Μονάδες μας αλλά και διαχειριστικό έλεγχο ώστε να πάψουν οι ανυπόστατες και ατεκμηρίωτες κατηγορίες περί κακοδιαχείρισης και αναποτελεσματικότητάς τους.

Σας παρακαλούμε για την ενεργοποίηση σας και την υποστήριξη της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και του έργου μας και σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για κάθε δυνατή βοήθεια.

Οι 36 ΜΚΟ μέλη του Δικτύου ΑΡΓΩΣ

Τα Σωματεία Εργαζομένων στις Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης

ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ "ΑΡΓΩΣ"






Το Δίκτυο Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης και Ψυχικής Υγείας «Αργώς» έχει ως μέλη του 36 ΝΠΙΔ που λειτουργούν πάνω από 130 μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης, απασχολούν περί τους 2300 εργαζόμενους, φιλοξενούν 1300 ψυχικά ασθενείς και παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε τουλάχιστον 10000 πολίτες.

9/9/07

ΑΥΓΗ 09/09/2007

Αβεβαιότητα για την Ψυχική Υγεία

Συντάκτης : Βενιζέλος Βασίλης Ημ/νία καταχώρησης : 09/09/2007 21:35:41
Του Βασίλη ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ Γράφαμε εγκαίρως στην "Α" της 21ης Νοεμβρίου 2006: "Στην πρακτική των αλλεπάλληλων εκτάκτων επιχορηγήσεων προσανατολίζονται πάλι τα στελέχη των αρμοδίων υπηρεσιών του υπουργείου Υγείας, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα των μειωμένων κονδυλίων που προβλέπει ο προϋπολογισμός του 2007 για την Ψυχική Υγεία. Τα στελέχη του υπουργείου Υγείας δεν φαίνεται να ανησυχούν για την πορεία της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και της αποασυλοποίησης ψυχικώς πασχόντων, αλλά η πρακτική των εκτάκτων επιχορηγήσεων περικλείει ισχυρούς αστάθμητους παράγοντες που μπορούν ανά πάσα στιγμή να τινάξουν το σύστημα στον αέρα!". Ήδη, οι τρεις έκτακτες επιχορηγήσεις για το 2007 αδυνατούν να καλύψουν ικανοποιητικά τα μεγάλα κενά που αφήνει η συστηματική υποχρηματοδότηση των δομών Ψυχικής Υγείας και αποασυλοποίησης των ψυχικώς πασχόντων. Τα χρηματοδοτικά κενά διευρύνονται διαρκώς και ο νέος προϋπολογισμός για το 2008 αναμένεται να μας προσφέρει και νέα δυσάρεστη έκπληξη σχετικά με την Ψυχική Υγεία.